-
1 prōcidō
prōcidō idī, —, ere [pro+cado], to fall forward, fall down, fall prostrate: ad pedes Achilleï, H.: universi prociderunt, L.: cupressus Procidit late, H.* * *procidere, procidi, - Vfall prostrate, collapse -
2 cadō
cadō cecidī, casūrus, ere [CAD-], to fall, fall down, descend: lucrumae cadunt gaudio, T.: (apes) praecipites cadunt, V.: caelo ceciderunt sereno Fulgura, V.: a mento cadit manus, O.: de manibus arma cecidissent: vela cadunt, are furled, V.: Altius atque cadant imbres, from a greater height, V.—To fall, fall down, fall prostrate, fall over: ne ille ceciderit, has had a fall, T.: velut si prolapsus cecidisset, L.: prolapsa in volnus moribunda cecidit, L.: in pectus pronus, O.: casura moenia Troum, O.: casurae arces, V.—Of heavenly bodies, to set, go down, fall, sink: iuxta solem cadentem, V.: quā (nocte) Orion cadit, H.: oriens mediusve cadensve Phoebus, O.: primis cadentibus astris, fading, i. e. at dawn, V.—To fall off, fall away, fall out, drop off, be shed: barba, V.: Prima (folia) cadunt, H.: gregibus lanae cadunt, O.: poma ramis, O.: elapsae manibus cecidere tabellae, O.—Of a stream, to fall, empty itself: in sinum maris, L.—Of dice, to be thrown, fall, turn up: illud, quod cecidit forte, T.—Of shadows, to be thrown, fall (poet.): cadunt de montibus umbrae, V.—To fall dead, fall, die, be slain: in acie: Civili acie, O.: pauci de nostris cadunt, Cs.: plures Saguntini cadebant quam Poeni, L.: ante diem, prematurely, V.: suo Marte (i. e. suā manu), O.: iustā Morte, H.: femineo Marte, O.: a tanto viro, O.: a centurione, Ta.: In pio officio, O.: in patriā cadendum est, we must perish.—Of victims, to be slain, be offered, be sacrificed, fall (poet.): Multa tibi cadet hostia, V.: Si tener cadit haedus, H.: Victima vota cadit, O.—Of a woman, to yield, Tb. —Fig., to come, fall under, fall, be subject, be exposed: sub sensum: in conspectum, to become visible: si regnum ad servitia caderet, into servile hands, L.: sub imperium Romanorum: in deliberationem: in suspicionem alicuius, N.—To belong, be in accordance, agree, refer, be suitable, apply, fit, suit, become: non cadit in hos mores ista suspitio: cadit ergo in bonum virum mentiri?: Heu, cadit in quemquam tantum scelus? V.: sub eandem rationem.—Of time, to fall upon: in alienissimum tempus: in hanc aetatem.— To fall due: in eam diem cadere nummos.—To befall, fall to the lot of, happen, come to pass, occur, result, turn out, fall out: mihi peropportune: insperanti mihi cecidit, ut, etc.: Sunt quibus ad portas cecidit custodia sorti, V.: Ut illis... voluptas cadat, H.: verba cadentia, uttered at random, H.: verba si Graeco fonte cadent, be derived from, H.: verebar quorsum id casurum esset, how it would turn out: praeter opinionem, N.: si quid adversi caderet, L.: fortuito in melius casura, Ta.: curare Quo promissa cadent, how fulfilled, H.: Vota cadunt, are fulfilled, Tb.: tibi pro vano benigna cadant, Pr.: Quo res cumque cadent, V.: si non omnia caderent secunda, Cs.: ut inrita promissa eius caderent, L.: libertas in servitutem cadit: in hunc hominem ista suspitio: ad inritum cadens spes, turning out to be vain, L.—To lose strength, fall, perish, be overthrown, drop, decline, vanish, decay, cease: cadentem rem p. fulcire: tua laus pariter cum re p. cecidit: virtute Neronis Armenius cecidit, H.: non tibi ira cecidit, L.: animus, to fail. L.: cadere animis, to lose courage: cecidere illis animi, O.— To fail (in speaking), falter: orator cadet.—Causā cadere, to lose the cause: cadere in iudicio: Ut cecidit fortuna Phrygum, O.— Of the countenance or features: tibi tamen oculi, voltus, verba cecidissent, i. e. expressed terror.— Of words: Multa renascentur, quae iam cecidere, fallen into disuse, H.—Of theatrical representations, to fail, be condemned: cadat an recto stet fabula talo, H.—Of the wind, to abate, subside, die away: cadit Eurus, O.: venti vis omnis cecidit, L.—Of words and clauses, to be terminated, end, close: verba melius in syllabas longiores cadunt: similiter cadentia, having the same endings.* * *cadere, cecidi, casus V INTRANSfall, sink, drop, plummet, topple; be slain, die; end, cease, abate; decay -
3 procido
1.prō-cĭdo, ĭdi, 3, v. n. [cado], to fall forwards or down, to fall flat, fall prostrate (perh. not ante-Aug.).I.In gen.:II.ad pedes alicujus,
Hor. Epod. 17, 13:praeceps procidit ante proram,
Liv. 26, 39:universi prociderunt,
id. 45, 25:in corpus amici,
Stat. Th. 9, 47:cum tu lassata sequendo Procidis,
Ov. M. 9, 649:impulsa cupressus Euro Procidit late,
Hor. C. 4, 6, 10:muri pars prociderat,
Liv. 31, 46 fin. —In partic., of a part of the body, to fall down or forwards out of its place:2.oculi procidunt,
Cels. 6, 6, 8 fin.:oculi procidentes,
Plin. 24, 13, 73, § 118:si procidant vulvae,
id. 23, 6, 54, § 103:pastilli ex acaciā sistunt vulvam et sedem procidentes,
id. 24, 12, 67, § 110.—Hence, prōcĭdentĭa, ĭum, P. a., n. plur., parts of the body that [p. 1452] fall out of their place, Plin. 23, 1, 27, § 56; 24, 11, 59, § 99.procīdo, no perf., īsum, 3, v. a. [pro-caedo], to strike down, Not. Tir. p. 18:procisus, praecisus,
id. ib. -
4 prōcumbō
prōcumbō cubuī, cubitum, ere [CVB-], to fall forwards, sink down, fall prostrate: Gallis ad pedes<*> ne cogerentur, etc., Cs.: genibus, O.: in vestibulo curiae, L.: in genua, Cu.: Coroebus Penelei dextrā Procumbit, V.: certamine summo, bend to their oars, V.— To lean forward, bend down, sink, be beaten down, be broken down, fall: frumenta imbribus procubuerant, i. e. were beaten down, Cs.: ne gravidis procumbat culmus aristis, V.: (domus) in domini procubuit caput, fell in upon, O.: agger in fossam procubuit, L.—Fig., to fall, be ruined: res procubuere meae, O.— To extend, spread, lie: planities sub radicibus montium procumbit, Cu.* * *procumbere, procubui, procubitus Vsink down, lie down, lean forward -
5 advolvo
I.In gen.:II.robora focis,
Verg. G. 3, 377; so id. A. 6, 182:advolvi (for advolvere se) ad ignem,
Plin. 11, 37, 70, § 185:advolvit saxum magnum ad ostium,
Vulg. Matt. 27, 60; Marc. 15, 46.—Esp., of suppliants, to throw one's self at the feet of any one, to fall at. fall prostrate before:genibus ejus advolutus est,
Vell. 2, 80:omnium genibus se advolvens,
Liv. 8, 37 fin.:advolvi genibus,
id. 28, 34:tuis advolvimur aris,
Prop. 4, 16, 1.—With acc.: genua patrum advolvuntur, Sall. Fragm. ap. Serv. ad Verg. A. 1, 311:cum Tiberii genua advolveretur,
Tac. A. 1, 13; cf. id. ib. 6, 49; 15, 71.— Trop.: magnusque advolvitur astris clamor, rolls, i. e. rises or ascends, Stat. Th. 5, 143. -
6 ad-volvō
ad-volvō volvī, volūtus, ere, to roll to, roll towards, bring by rolling: congesta robora focis, V.: ornos montibus, from the mountains, V.—To fall prostrate before: genibus omnium, L. -
7 prōiciō
prōiciō iēcī, iectus, ere [pro+iacio], to throw forth, cast before, throw out, throw down, throw: Tu (canis) Proiectum odoraris cibum, thrown to you, H.: aquilam intra vallum, Cs.: infantem provectum in mare proiecerunt, carried out to sea and threw overboard, L.: geminos cestūs in medium, V.— To throw away, cast out, cast off, let go, abandon: omnibus proiectis fugae consilium capere, Cs.: tela manu, V.: tribunos insepultos, L.: qui servos proicere aurum iussit, H.— To throw forward, hold out, extend: hastam, N.: scutum, hold in front, L.: proiecto pede laevo, V.: quo tectum proiceretur, was extended.—With pron reflex., to throw oneself, fall prostrate: vos ad pedes leonis: sese Caesari ad pedes, Cs.: ad genua se Marcelli, L.: se super exanimum amicum, V.: semet in flumen, Cu.— To cast out, expel, exile, banish: tantam pestem: inmeritum ab urbe, O.—Fig., to throw away, give up, yield, resign, sacrifice, reject: pro his libertatem: patriam virtutem, Cs.: ampullas et sesquipedalia verba, H.: pudorem, O.: animas, killed themselves, V.— To neglect, desert, abandon: pati fortunam paratos proiecit ille, Cs. — To throw, hurry, precipitate: in miserias proiectus sum, S.: in aperta pericula civīs, V.: vitam suam in periculum: se in hoc iudicium, thrust themselves: monent, ne me proiciam, act precipitately: in muliebrīs se fletūs, abandon themselves to, L.; cf. quae libido non se proripiet ac proiciet occultatione propositā, i. e. run riot.—To put off, delay: ultra quinquennium proici, Ta.* * *proicere, projeci, projectus V TRANSthrow down, throw out; abandon; throw away -
8 sternax
sternax, ācis, adj. [sterno], that throws to the ground ( poet.):equus,
that throws his rider, Verg. A. 12, 364; Sil. 1, 261:cives,
that fall prostrate, Sid. Ep. 5, 14 fin.;so of a suppliant,
id. ib. 4, 12 fin. -
9 concido
1.con-cĭdo, cĭdi, 3, v. n. [cado], to fall together, to fall down, to tumble to the ground (class. in prose and poetry).I.In gen., of buildings:II.conclave illud concidit,
Cic. de Or. 2, 86, 353:navis veluti terrestre machinamentum,
Tac. A. 14, 6:turris terrae motu,
Suet. Tib. 74; cf.:urbs acerbissimo concidat incendio conflagrata,
Auct. Her. 4, 8, 12.—Of other objects:omne caelum,
Cic. Rep. 6, 25, 27:ipse et equus ejus ante signum Jovis concidit,
id. Div. 1, 35, 77:(alces) infirmas arbores pondere adfligunt atque unā ipsae concidunt,
Caes. B. G. 6, 27:pinus bipenni Thessalā,
Phaedr. 4, 7, 7:ad terram pondere vasto,
Verg. A. 5, 448:sub onere,
Liv. 24, 8, 17:pronus in fimo,
Verg. A. 5, 333 al. —Pregn.A.To fall down faint or lifeless, to fall in battle or combat (cf. cado, I. B. 2.): concidit, et sonitum simul insuper arma dederunt, Enn. ap. Macr. S. 6, 1 (Ann. v. 396 Vahl.):B.paene in cursu concidi,
Plaut. Ep. 2, 2, 16:vi morbi coactus concidere,
Lucr. 3, 488; cf.:accesserat ad religionem, quod consul concidit, et parte membrorum captus, etc.,
Liv. 41, 16, 3; 10, 29, 7; cf. Lucr. 6, 759:Entellus concidit, ut quondam cava concidit... pinus,
Verg. A. 5, 448; Ov. M. 7, 538:sanus bibit, statim concidit,
Quint. 4, 2, 54; cf.:concidere epoto poculo,
id. 5, 13, 15; and:ad primum gustum,
Suet. Ner. 33:deficientibus viribus,
id. Tib. 73:par quoddam (gladiatorum) mutuis ictibus,
id. Claud. 34; cf. Ov. M. 5, 77:Dido usa manu,
id. H. 7, 196:sparo percussus,
Nep. Epam. 9, 1:in proelio,
Cic. Tusc. 1, 37, 89:vitio adversariorum,
Nep. Ages. 5, 2.—Of game:multaeque per herbas Conciderant illo percutiente ferae,
Ov. H. 4, 94.—Of victims, to be slaughtered or slain, to fall:vitulus... propter mactatus concidit aras,
Lucr. 2, 353; Tib. 1, 2, 62; Ov. M. 8, 764; 10, 272;hence also of Iphigenia,
Lucr. 1, 99.—Trop. (cf. cado, II.), to lose strength, value, etc., to fall to the earth, to be overthrown, to fail, be defeated, to decay, perish, fall, to go to ruin, waste away, cease; of the wind, to fall, subside, go down:2.concidunt venti,
Hor. C. 1, 12, 30; Lucr. 4, 509. —Of a flame:jam illa flamma, quae magnā congerie convaluerat, diductis quibus alebatur, concidet,
Quint. 5, 13, 13; cf. in a figure: nonne, ut ignis in aquam conjectus continuo restinguitur et refrigeratur, sic refervens falsum crimen in purissimam et castissimam vitam collatum statim concidit et restinguitur? Cic. Rosc. Com. 6, 17:macie,
to shrink together, shrivel up, Ov. H. 21, 215:illas assumere robora gentes, Concidere has,
id. M. 15, 422; cf.:concidit auguris Argivi domus,
Hor. C. 3, 16, 11:quā concidit Ilia tellus,
Verg. A. 11, 245:eodem anno, quo Carthago concidit,
Vell. 1, 13:judicum vocibus fractus reus et unā patroni omnes conciderunt,
Cic. Att. 1, 16, 5; cf. id. ib. §10: ecquis umquam tam ex amplo statu concidit?
id. ib. 3, 10, 2:malas causas semper obtinuit, in optimā concidit,
id. ib. 7, 25 med.:concidit (Phocion) maxime uno crimine, quod, etc.,
Nep. Phoc. 2, 4; Tac. A. 16, 21; cf.:Tiberii saevitiā,
id. ib. 16, 29:hostes concidunt animis,
are disheartened, Hirt. B. G. 8, 19; cf. Cic. Div. 2, 58, 119:scimus Romae solutione impeditā fidem concidisse,
failed, was prostrated, id. Imp. Pomp. 7, 19; cf. id. ib. 7, 19 fin.:opes Persarum,
Tac. A. 12, 13:senatūs auctoritas,
Cic. Att. 1, 16, 7; cf.:imperii majestas,
Nep. Pelop. 2, 4; Cic. Or. 43, 148:artificia,
id. Ac. 2, 47, 146:praeclara nomina artificum,
id. Verr. 2, 4, 6, § 12:omnis ferocia,
Liv. 28, 26, 14:bellum,
Tac. H. 2, 57 al.con-cīdo, cīdi, cīsum, 3, v. a. [caedo], to cut up, cut through, cut away, cut to pieces, to bring to ruin, destroy, etc. (class. in prose and poetry).I.Prop.A.In gen.:B.nervos,
Cic. Fl. 30, 73:corpus in partes,
Petr. 141, 2:vitulum Ajax,
id. 59 fin.:ligna,
Ov. F. 2, 647:agrum umidiorem fossis,
Plin. 18, 6, 8, § 47:concidere et cremare naves,
to break up, Liv. 38, 39, 2:essedum argenteum,
Suet. Claud. 16:haec minute,
Col. 12, 22.—In partic.1.To cut to pieces, for to beat severely, cudgel soundly:2.aliquem virgis,
Cic. Verr. 2, 1, 47, § 122:loris,
Juv. 6, 413:pugnis,
id. 3, 300.—To cut to pieces in war, to cut down, destroy, kill:3.hi novissimos adorti magnam multitudinem eorum fugientium conciderunt,
Caes. B. G. 2, 11:eos inopinantes adgressus magnam partem eorum concidit,
id. ib. 1, 12; so Cic. Prov. Cons. 4, 9; id. Att. 5, 16, 4; Nep. Dion, 10, 1; id. Dat. 6, 6; id. Hann. 3, 4.—In mal. part. (cf. caedo, I. B. 3.), to lie with, Pompon. ap. Non. p. 166, 2;II.hence caede, concide, in a double sense as an address to gladiators,
Cic. Verr. 2, 3, 66, § 155 Zumpt; cf. Lampr. Elag. 10. —Trop.A.Of discourse, to divide minutely, dismember, render feeble:B.nec minutos numeros sequens concidat delumbetque sententias,
Cic. Or. 69, 231; cf.:(sunt qui) infringendis concidendisque numeris in quoddam genus abjectum incidant,
id. ib. 69, 230; so also Quint. praef. § 24; cf. id. 3, 11, 21; 5, 10, 91; 11, 3, 53 al.—To strike down, to prostrate, ruin, destroy, annul, by word or deed:* 2.omnem auctoritatem universi ordinis,
Cic. de Or. 3, 1, 4:Antonium decretis vestris,
id. Phil. 5, 11, 28:Vatinium arbitratu nostro,
to annihilate, id. Q. Fr. 2, 4, 1; cf.:Sevius adlisus est, ceteri conciduntur,
are condemned, id. ib. 2, 4, 6:Timocraten totis voluminibus,
to confute, id. N. D. 1, 33, 93:testamentum,
to revoke, Dig. 28, 4, 1.—In Plaut., to deceive, cheat, defraud:em istic homo te articulatim concidit,
Plaut. Ep. 3, 4, 52 Ritschl.—Hence, concīsus, a, um, P. a. (in acc. with II. A.), divided, broken up, short, concise:sententiae,
Cic. Brut. 17, 66:concisae et angustae disputationes,
id. de Or. 2, 14, 61:brevitas,
id. ib. 3, 53, 202:brevia illa atque concisa,
Quint. 10, 7, 10; cf.thus with brevis,
id. 6, 4, 2; and (opp. perpetuus) id. 2, 20, 7; 2, 21, 13; Cic. de Or. 2, 80, 327.— Transf. of the orator Thrasymachus, Cic. Or. 13, 40.— Comp.:insonuerit vox tubae longior atque concisior,
Vulg. Jos. 6, 5.— Adv.: concīsē, briefly, concisely:(philosophia) non tam est minute atque concise in actionibus utendum, etc.,
Quint. 12, 2, 11:ululare,
Vulg. Num. 10, 7. -
10 ruō
ruō uī, ātus (P. fut. ruitūrus), ere [1 RV-], to fall with violence, rush down, fall down, tumble down, go to ruin: caedebant pariter pariterque ruebant Victores victique, V.: ruere illa non possunt: tecta, tumble down, L.: Templa deum, H.: murus latius quam caederetur, L.: alta a culmine Troia, V.: ruit arduus aether, rain falls in torrents, V.: caelum in se, L.: ruit imbriferum ver, i. e. is ending, V.—Prov.: quid si nunc caelum ruat? i. e. what if the impossible happens? T.— To hasten, hurry, run, rush: id ne ferae quidem faciunt, ut ita ruant itaque turbent: (Pompeium) ruere nuntiant: Huc omnis turba ruebat, V.: ultro ruere ac se morti offerre, Ta.: in aquam, L.: in volnera ac tela, L.: ruebant laxatis habenis aurigae, Cu.: de montibus amnes, V.: per apertos flumina campos, O.: Nox ruit, i. e. hastens on, V.: antrum, Unde ruunt totidem voces, break forth, V.— To cause to fall, cast down, dash down, hurl to the ground, prostrate: Ceteros ruerem, agerem, T.: cumulos ruit harenae, levels, V.— To cast up, turn up, throw up, rake up: (mare) a sedibus (venti), V.: cinerem focis, V.: unde Divitias aerisque ruam acervos, H.—Fig., to fall, fail, sink, be ruined: ruere illam rem p.: sive ruet sive eriget rem p.— To rush, dash, hurry, hasten, run: ad interitum: pati reum ruere, L.: crudelitatis odio in crudelitatem, L.: In sua fata, O.: omnia fatis In peius, V.: Quo quo scelesti ruitis? H.: ut ferme fugiendo in media fata ruitur, L.* * *ruere, rui, rutus Vdestroy, ruin, overthrow; rush on, run; fall; charge (in + ACC); be ruined -
11 ad-fundō (aff-)
ad-fundō (aff-) fūdī, fūsus, ere, to pour into, administer: alicui venenum, Ta.: Rhenum Oceano, Ta. — Pass, to fall down, prostrate oneself: Amplecti pedes adfusaque poscere vitam, O.: adfusae <*>acent tumulo, prostrate upon the tomb, O.—To be spread out (of troops): ut equitum tria milia cornibus adfunderentur, Ta. -
12 iaceō
iaceō cuī, —, ēre [IA-], to lie, be recumbent, be prostrate, lie at rest: in limine: quorum ad pedes iacuit stratus: mihi ad pedes: in harenā, V.: saxum campo iacebat, V.: gremio mariti, Iu.: somno, V.: humi: lentā sub vite, V.: super corpus, O.— To lie i<*>, be ill: te iacente.—To lie dead, have fallen: Corpora per campos iacebant, V.: inultos imperatores iacere sinere, L.: Arge, iaces! O.: iacuit Catilina cadavere. toto, Iu.—To lie long, linger, tarry, stop: Brundusi.—To lie, be situate: campi, qui Faesulas inter Arretiumque iacent, L.: summo in vertice montis, V.—To lie low, be flat, be level: despiciens terras iacentīs, V.: quaeque iacent valles, O.: Postquam iacuit planum mare, was stilled, Iu.—To lie in ruins, be broken down: fractae et disiectae (arae) iacent, Enn. ap. C.: Thebe iacet, Iu.— To hang loose: crines per colla iacebant, O.: iacentia lora, loose on the neck, O.— Fig., to rest, be inactive, be in retirement: in pace: septimum annum.—To be cast down, be dejected: ut totus iacet: militum iacere animos, L.—To lie prostrate, be powerless: victa iacet pietas, O.: mea numina iacent, V.—To fall, be refuted, be disproved, fail: suis testibus: iacet ratio Peripateticorum. —To lie dormant, be disused, be neglected, be of no avail: omnis hic delectus iacet: iustitia iacet: tibi pecunia.—To be low, be despised, be in no esteem: cum iacerent pretia praediorum, were low: iacere regem pati: pauper ubique iacet, O.—To lie idle, be neglected: cur iacet hoc nomen in adversariis, i. e. is not posted. -
13 procumbo
prō-cumbo, cŭbŭi, cŭbĭtum, 3, v. n.I.Lit., to fall forwards, fall or sink down, to prostrate one's self; of the wounded, the dying, suppliants, etc. (class.; cf.;B.cado, ruo): procumbunt Gallis omnibus ad pedes Bituriges, ne pulcherrimam urbem succendere cogerentur,
Caes. B. G. 7, 15:genibus, Ov M. 13, 585: ad genua alicujus, Liv 25, 7: ad pedes alicujus,
Gell. 10, 15, 10:ante pedes,
Ov. M. 10, 415; Petr. 30:templis,
Tib. 1, 5, 41 (1, 2, 83):qui vulneribus confecti procubuissent,
Caes. B. G. 2, 27; so,in genua,
Curt. 9, 5, 13:Coroebus Penelei dextrā Procumbit,
Verg. A. 2, 424.—With dat. (post-Aug.):sibi tres legiones procubuisse,
had yielded, Tac. A. 1, 59:veteranae cohortes, quibus nuper Othonis legiones procubuerint,
id. H. 4, 17.— Poet., to fall upon, attack, Mart. 1, 60, 3.— To lean or bend forwards:olli certamine summo Procumbunt,
i.e. they bend to their oars, Verg. A. 5, 197.—Transf., of inanimate subjects, to lean forwards, bend down, sink, to be beaten or broken down (class.):2.tigna prona ac fastigiata, ut secundum naturam fluminis procumberent,
Caes. B. G. 4, 17:frumenta imbribus procubuerant,
i.e. were beaten down, id. ib. 6, 43:ne gravidis procumbat culmus aristis,
Verg. G. 1, 111:ulmus in aram ipsam procumbebat,
Plin. 16, 32, 57, § 132.—Of buildings: (domus) in domini procubuit caput,
Ov. P. 1, 9, 14:tecta super habitantes,
Quint. 2, 16, 6; Plin. Pan. 50, 3; Ov. M. 13, 176.—To be upset, break down; of a vehicle: nam si procubuit qui saxa Ligustica portat Axis, Juv 3, 257.—II.Trop., to fall or sink down ( poet. and post-Aug.): procumbere in voluptates, to sink into sen [p. 1454] suality, Sen. Ep. 18, 2:B.procumbentem rem publicam restituere,
sinking, Vell. 2, 16, 4:res procubuere meae,
Ov. Tr. 3, 4, 2.— -
14 delabor
delabi, delapsus sum V DEPslip/fall/glide/fly/flow down; fall freely/out of control/prostrate; slip into; drop, descend; sink; fall/fail/lose strength; flow down; be carried downstream -
15 ruo
rŭo, ŭi, ŭtum (ruiturus, a, um, Ov. M. 4, 459; Luc. 7, 404; Mart. 1, 88, 4; Plin. Ep. 7, 19, 8; gen. plur. part. ruentum, Verg. A. 11, 886), 3, v. n. and a., to fall with violence, rush down; to fall down, tumble down, go to ruin (cf.: labor, procumbo, cado).I.Neutr. (very freq. and class.).A.Lit. Rarely of persons:1.caedebant pariter pariterque ruebant Victores victique,
Verg. A. 10, 756; so Val. Fl. 7, 642.—Of things:ruere illa non possunt, ut haec non eodem labefacta motu concidant,
Cic. Imp. Pomp. 7, 19:spectacula runnt,
fell down, tumbled down, Plaut. Curc. 5, 2, 47; cf.:parietes ruunt,
id. Most. 1, 2, 36:lateres veteres,
id. Truc. 2, 2, 50; so,aedes,
id. Am. 5, 1, 43; id. Most. 1, 2, 69:omnia tecta (supra aliquem),
Lucr. 4, 403; Liv. 4, 21, 5; Quint. 8, 3, 68 al.:altae turres,
Lucr. 5, 307:moles et machina mundi,
id. 5, 96:murus,
Liv. 21, 11:templa deum,
Hor. S. 2, 2, 104;aulaea,
id. ib. 2, 8, 71:acervus,
id. Ep. 2, 1, 47:murus latius quam caederetur,
Liv. 21, 11:tecta in agris,
id. 4, 21:silices a montibus altis,
Lucr. 5, 314:alto a culmine Troja,
Verg. A. 2, 290.— Poet.:caeli templa,
Lucr. 1, 1105: ruit arduus aether, it rains, or the rain descends in torrents, Verg. G. 1, 324; cf. id. A. 8, 525:caelum imbribus immodicis,
Mart. 3, 100, 3; cf.:caelum in se,
Liv. 40, 58:ruit imbriferum ver,
i.e. is ending, hastening to its close, Verg. G. 1, 313; cf.:turbidus imber aquā,
id. A. 5, 695:tempestas,
Tac. A. 1, 30.Prov.: caelum ruit, the sky is falling; of any thing very improbable: Cl. Quid tum, quaeso, si hoc pater resciverit? Sy. Quid si nunc caelum ruat? Ter. Heaut. 4, 3, 41. —2.Transf., of rapid, hasty movements, to hasten, hurry, run, rush (cf.:B.volo, curro): id ne ferae quidem faciunt, ut ita ruant atque turbentur,
Cic. Fin. 1, 10, 34; cf. id. Att. 7, 7, 7:(Pompeium) ruere nuntiant et jam jamque adesse,
id. ib. 7, 20, 1:huc omnis turba ruebat,
Verg. A. 6, 305:Aeneadae in ferrum ruebant,
id. ib. 8, 648:per proelia,
id. ib. 12, 526:quidam inermes ultro ruere ac se morti offerre,
Tac. Agr. 37:contis gladiisque ruerent,
id. A. 6, 35:in aquam caeci ruebant,
Liv. 1, 27 fin.:in castra fugientes,
id. 24, 16, 2: in vulnera ac tela, id. 26, 44:promiscue in concubitus,
id. 3, 47:eques pedesque certatim portis ruere,
id. 27, 41:ad urbem infesto agmine,
id. 3, 3:ad portas,
Tac. A. 1, 66:ad convivium,
id. H. 2, 68 fin.:per vias,
id. ib. 5, 22:destinatā morte in proelium,
Flor. 2, 18, 12:ruebant laxatis habenis aurigae,
Curt. 4, 15, 3:de montibus amnes,
Verg. A. 4, 164:flumina per campos,
Ov. M. 1, 285:in Galliam Rhenus,
Tac. H. 5, 19.— Poet., of time:vertitur interea caelum et ruit Oceano Nox,
i.e. hastens up, sets in, Verg. A. 2, 250:revoluta ruebat dies,
was advancing, hastening on, id. ib. 10, 256; cf. of the setting of the sun, Val. Fl. 1, 274; App. M. 3, p. 136, 19.— Of sound, to break forth:antrum, unde ruunt totidem voces, responsa Sibyllae,
Verg. A. 6, 44.—Trop.1.(Acc. to A. 1.) To fall, fail, sink (very rare):2.ratio ruat omnis,
Lucr. 4, 507:quae cum accidunt nemo est quin intellegat, ruere illam rem publicam,
Cic. Verr. 2, 5, 6, § 12:Vitellium ne prosperis quidem parem, adeo ruentibus debilitatum,
by his falling fortunes, Tac. H. 3, 64:tam florentes Atheniensium opes ruisse,
Just. 5, 1, 9.—(Acc. to A. 2.) To rush, dash, hurry, hasten, run, etc. (freq. and class.):II.tamquam ad interitum ruerem voluntarium,
Cic. Marcell. 5, 14:emptorem pati ruere et per errorem in maximam fraudem incurrere,
to act hastily, commit an oversight, id. Off. 3, 13, 55; cf. Liv. 3, 11:cum cotidie rueret,
Cic. Sest. 64, 133; id. Att. 2, 14, 1; Quint. 2, 20, 2:compescere ruentes,
Tac. H. 1, 56; 2, 63 fin.; cf. id. ib. 2, 34:ad seditiones et discordias et bella civilia,
id. ib. 1, 46:crudelitatis odio in crudelitatem ruitis,
Liv. 3, 53:in servitium,
Tac. A. 1, 7:in exitium,
id. H. 1, 84:in sua fata,
Ov. M. 6, 51:omnia fatis In pejus,
Verg. G. 1, 200:quo scelesti ruitis?
Hor. Epod. 7, 1:quo ruis,
Verg. A. 10, 811; Ov. M. 9, 428:multos video, quā vel impudentiā vel fames duxit, ruentes,
Quint. 2, 20, 2.— Poet., with inf.:quo ruis imprudens, vage, dicere fata?
Prop. 4 (5), 1, 71:scire ruunt,
Luc. 7, 751; Stat. Th. 7, 177; Claud. Rapt. Pros. 3, 387.— Impers. pass.:ut ferme fugiendo in media fata ruitur,
Liv. 8, 24.—Act., to cast down with violence, to dash down, tumble down, hurl to the ground, prostrate (except the jurid. phrase ruta caesa, perh. only poet. and in post-Aug. prose, for in the passage, Cic. Att. 2, 15, 2, seu ruet seu eriget rem publicam, ruet might be neutr.)A.Lit.:B.imbres fluctusque... frangere malum, Ruere antennas, etc.,
Plaut. Trin. 4, 1, 18:naves (vis venti),
Lucr. 1, 272:res impetibus crebris (venti),
id. 1, 293:ceteros ruerem, agerem, raperem, funderem et prosternerem,
Ter. Ad. 3, 2, 21:immanem molem volvuntque ruuntque,
Verg. A. 9, 516:cumulos ruit pinguis harenae,
breaks down, levels, id. G. 1, 105: sese superne in praedam, to cast one ' s self upon, App. Flor. 1, p. 341, 6.—Poet., transf., to cast up from the bottom, to turn up, throw up, rake up: cum mare permotum ventis, ruit intus harenam, casts up (syn. eruit), Lucr. 6, 726; cf.:totum (mare) a sedibus imis (venti),
Verg. A. 1, 85:spumas salis aere,
id. ib. 1, 35:cinerem et confusa Ossa focis,
id. ib. 11, 211:atram nubem ad caelum (ignis),
id. G. 2, 308:unde Divitias aerisque ruam, dic, augur, acervos,
Hor. S. 2, 5, 22.—Hence, rŭtus, a, um, P. a., found only in the phrase rūta et caesa or rūta caesa (acc. to Varro, the u was pronounced long, although it is short in the compounds erutus, obrutus, etc.:in venditionis lege fundi ruta caesa ita dicimus, ut U producamus,
Varr. L. L. 9, § 104).—In jurid. lang., every thing dug up (ruta) and cut down (caesa) on an estate without being wrought, and which is reserved by the owner at a sale; the timber and minerals: si ruta et caesa excipiantur in venditione, ea placuit esse ruta, quae eruta sunt, ut harena, creta et similia;caesa ea esse, ut arbores caesas, et carbones et his similia, etc.,
Dig. 19, 1, 17:in rutis caesis ea sunt, quae terrā non tenentur, quaeque opere structili tectoriove non continentur,
ib. 50, 16, 241:ruta caesa dicuntur, quae venditor possessionis sui usus gratiā concidit ruendoque contraxit,
Fest. p. 262 Müll.:ut venditores, cum aedes fundumve vendiderint rutis caesis receptis, concedant tamen aliquid emptori, quod ornandi causā apte et loco positum esse videatur,
Cic. Top. 26, 100: dicet te ne in rutis quidem et caesis solium tibl fraternum recepisse, Crass. ap. Cic. de Or. 2, 55, 226. -
16 dēiciō or dēiiciō
dēiciō or dēiiciō iēcī, iectus, ere [de + iacio], to throw down, hurl down, precipitate, prostrate, raze, fell, cut down, tear down, destroy: alqm de ponte in Tiberim: alqm de saxo (Tarpeio), L.: a cervicibus iugum: se de muro, leap, Cs.: saxi deiectae vertice caprae, V.: se per munitiones, leap over, Cs.: venti a montibus se deiciunt, L.: volnerato equo deiectus, Cs.: statuas veterum hominum: naves deiciendi operis missae, to destroy, Cs.: monumenta regis, H.: muros, L.: ut omnes Hermae deicerentur, N.: deiectā turri, Cs.: caput uno ictu, V.; libellos, to tear down: sortīs, to cast, Cs.: deiectis lacrimis, shed, Pr.—Poet., with dat: Gyan leto, V.—Prov.: de gradu deici (orig. of a gladiator), to be thrown off one's balance, i. e. lose one's head.—To drive out, dislodge, expel: nostri deiecti sunt loco, Cs.: praesidium ex saltu, Cs.: Gallorum agmen ex rupe Tarpeiā, L.: praesidium Claternā.— To drive out, turn out of possession, eject, dispossess: unde sis deiectus: ex eo loco.— Pass: deici, to be driven out of one's course: naves ad inferiorem partem insulae, Cs.: classis tempestate vexata ad Belearīs insulas deicitur, L. — To lay low, strike down, kill, slay, slaughter: paucis deiectis, Cs.: quem telo primum Deicis? V.: (viperam) Deice, crush, V.: super iuvencum stabat deiectum leo, Ph.— To lower, let fall, de press: in pectora mentum, O.—Fig., to cast down: oculos: voltum, V.: deiectus oculos, with downcast eyes, V.: Deiecto in humum voltu, O.— To remove, avert, divert, turn away, repel: hunc metum Siciliae damnatione istius: oculos a re p.: quantum mali de humanā condicione: vitia a se ratione: eum de sententiā.— To prevent from obtaining, deprive, rob of: de possessione imperi vos, L.: principatu, Cs.: eā spe, Cs.: deiecta coniuge tanto, V.: uxore deiectā (sc. coniugio), Ta.: hoc deiecto, after his fall, N.—In elections, to defeat, disappoint, prevent the choice of: me aedilitate: eiusdem pecuniā de honore deici: civis optimus praeturā deiectus: deiectis honore per coitionem, L. -
17 opprimō
opprimō essī, essus, ere [ob+premo], to press against, press together, press down, close: Os opprime, shut your mouth! T.: ora loquentis, close, O.: flammam in ore, repress: onere armorum oppressi, weighed down, Cs.: opprimi ruinā conclavis, be crushed: classem, sink: Tellus Sustulit oppressos voltūs, covered (by the sea), O.: omnibus unum Opprimere est animus, overwhelm, O.—Fig., to press upon, weigh down, burden, overwhelm: institit, oppressit, he prosecuted urgently, resistlessly: insontem oblato falso crimine, L.: opprimi aere alieno: metu, L.: oppressi somno, Cs.—To put down, suppress, quell, check, quash: quae oratio a censore opprimenda est: ea fraus oppressa magnā caede hostium, baffled, L.: litterae oppressae, multered: libertatem, subvert, N.: potentiam, overthrow: quaestionem, quash, L.—To overthrow, overwhelm, crush, overpower, prostrate, subdue: legionis opprimendae consilium, Cs.: nationem: Duxit ab oppressā Karthagine nomen, from the conquest of Carthage, H.—To fall upon, surprise, seize, catch: somnus virginem opprimit, T.: inscios Menapios, Cs.: incautos, L.: Antonium mors oppressit: muscam, Ph.: rostra, occupy: quem Fraude loci Oppressum rapit, betrayed, V.: si oppressa foret secura senectus (i. e. securus senex), Iu.—To hide, conceal, suppress: quod quo studiosius ab ipsis opprimitur et absconditur: iram, S.: ita eius rei oppressa mentio est, L.* * *opprimere, oppressi, oppressus Vpress down; suppress; overthrow; crush, overwhelm, fall upon, oppress -
18 concīdō
concīdō cīdī, cīsus, ere [com- + caedo], to cut up, cut through, cut to pieces, ruin, destroy: nervos: navīs, L.: magnos scrobibus montīs, to break up mounds, V. — In battle, to cut to pieces, cut down, destroy, kill: multitudinem eorum, Cs.: ab insciis conciduntur, N.—To cut up, beat severely, cudgel soundly: virgis plebem: pugnis, Iu.: concisus plurimis volneribus.—Fig., of discourse, to divide minutely, make fragmentary: sententias. —To strike down, prostrate, ruin, destroy, annul: auctoritatem ordinis: Antonium decretis: Timocraten totis voluminibus, to confute.* * *Iconcidere, concidi, - V INTRANSfall down/faint/dead/victim/to earth/short, collapse; drop, subside; decline; perish, be slain/sacrificed; lose one's case, fail, give out/lose heart, decayIIconcidere, concidi, concisus V TRANScut/chop up/down/to pieces; crop; ruin, kill, destroy; divide minutely; beat -
19 occupō
occupō āvī, ātus, āre [ob+CAP-], to take into possession, seize, occupy, master, win: Italiam praesidiis: opportunae ad occupandum urbes, L.: portum, H.: tyrannidem: a potentioribus regna occupabantur, chieftains were aiming at, Cs.: Occupat amplexu, clasps, O.—To occupy, cover, take up, fill: quantum loci acies occupare poterat, Cs.: urbem (sc. aedificiis), L.: caementis mare, H.— To fall upon, attack: Latagum saxo os faciemque, strikes (in) the face, V.: Occupat hos morsu, longis complexibus illos, O.: manicis iacentem, fetters while prostrate, V.: Volteium Vilia vendentem, surprise, H.—To get the start of, be before-hand with, anticipate, do first, outstrip: egressas rates, O.: bellum facere, begin the war first, L.: rapere oscula, H.— To hinder: profluvium sanguinis occupat secantes, Cu.—Fig., to seize, take possession of, fill, invade, overspread, engross: mors ipsam occupat, T.: quae (tenebrae) totam rem p. tum occuparant: timor exercitum occupavit, Cs.: oculos nox occupat, are darkened, O.: fama occupat aurīs, V.—To gain, win, acquire: militarem gloriam, Ta.: obscuri speciem, pass for reserved, H.—To take up, fill, occupy, employ: tres et sexaginta annos aeque multa volumina occupasse mihi, L.: in funambulo Animum, T.: pecuniam adulescentulo grandi fenore occupavisti, invested at high interest: occupatur animus ab iracundiā: occupatus certamine est animus, L.* * *occupare, occupavi, occupatus Vseize; gain; overtake; capture, occupy; attack -
20 prō-ruō
prō-ruō ruī, rutus, ere, to rush forth, make an onset, sally: quā (dextrum cornu) proruebat, Cs.: in hostem, Cu.—To cast down, tear down, pull down, throw down, overthrow, overturn, demolish, prostrate: eā parte (munitionis), quam proruerat, Cs.: vallo proruto, L.: columnam, H.: Albam a fundamentis, raze to the ground, L.: foras simul omnes proruont se, rush out, T.—To fall, tumble down: motu terrae oppidum proruit, Ta.
- 1
- 2
См. также в других словарях:
fall — Synonyms and related words: Niagara, Scotch mist, Waterloo, abate, abatement, ablate, accept, apostasy, ascend, assail, assault, associate with, attack, autumn, backslide, backsliding, bag, bank, bate, be destroyed, be eaten away, be found, be… … Moby Thesaurus
fall flat — Synonyms and related words: bomb, break down, capsize, careen, collapse, come a cropper, come to naught, come to nothing, crash, fall, fall dead, fall down, fall headlong, fall in, fall over, fall prostrate, fall short, fall stillborn, fall… … Moby Thesaurus
Fall — (f[add]l), v. i. [imp. {Fell} (f[e^]l); p. p. {Fallen} (f[add]l n); p. pr. & vb. n. {Falling}.] [AS. feallan; akin to D. vallen, OS. & OHG. fallan, G. fallen, Icel. Falla, Sw. falla, Dan. falde, Lith. pulti, L. fallere to deceive, Gr. sfa llein… … The Collaborative International Dictionary of English
prostrate — [adj1] flat, horizontal abject, bowed low, procumbent, prone, reclining, recumbent, supine; concept 583 Ant. erect, straight, upright, vertical prostrate [adj2] helpless beaten, defenseless, disarmed, impotent, open, overcome, overpowered,… … New thesaurus
Prostrate — Pros trate, v. t. [imp. & p. p. {Prostrated}; p. pr. & vb. n. {Prostrating}.] 1. To lay fiat; to throw down; to level; to fell; as, to prostrate the body; to prostrate trees or plants. Evelyn. [1913 Webster] 2. to overthrow; to demolish; to… … The Collaborative International Dictionary of English
Prostrate — Pros trate, a. [L. prostratus, p. p. of prosternere to prostrate; pro before, forward + sternere to spread out, throw down. See {Stratum}.] 1. Lying at length, or with the body extended on the ground or other surface; stretched out; as, to sleep… … The Collaborative International Dictionary of English
fall — [fôl] vi. fell, fallen, falling [ME fallen < OE feallan, to fall, akin to Ger fallen < IE base * phol , to fall > Lith púolu, to fall] I to come down by the force of gravity; drop; descend 1. to come down because detached, pushed,… … English World dictionary
fall|en — «F luhn», verb, adjective. a) the past participle of fall: »Much rain has fallen. –adj. 1. dropped: »fallen arches, a fallen market. SYNONYM(S): decreased, depreciated. 2. down on the ground; down flat: »a fallen tree … Useful english dictionary
Fall of Man — Adam, Eve, and a female serpent at the entrance to Notre Dame de Paris In Christian doctrine, the Fall of Man, or simply the Fall, refers to the transition of the first humans from a state of innocent obedience to God to a state of guilty… … Wikipedia
prostrate — adj. VERBS ▪ be, lie ▪ He was lying prostrate on the ground. ▪ fall ▪ They fell prostrate before the king … Collocations dictionary
fall — 1. verb /fɔːl,fɔl,fɑl/ a) To move to a lower position under the effect of gravity. Thrown from a cliff, the stone fell 100 feet before hitting the ground. b) To come down, to drop or descend. The rain fell at dawn … Wiktionary